24-06-2006

 

เมรีแก๊งที่ "โคขุน" นวลจันทร์

นัดกัน คุยกัน เจอกัน

รู้สึกดีที่มีให้กัน..

กว่าจะฝ่าด่านมาได้ก็แทบเอาชีวิตไม่รอด

แต่ก็คุ้มกับที่คิดถึงกันน้า..

เสียดายขาดพี่นกไปคน..

ไม่มีใครแทะข้าวใหม่แบบนุ่มลึกได้เลย

อิอิ

..

อัพเดดชีวิตกันพอหอมคอ

เรื่องงาน เรื่องทั่วไป เรื่องหัวใจและความร้ากกก..

ส่วนใหญ่จะเน้นเรื่องเที่ยว!!

คุยสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง

แต่หัวใจก็กระชุ่มกระชวยพร้อมรับศึกงานหนักอีก 1 วันข้างหน้า

..

นัดคราวหน้า

ขยับไปพระราม 5 อีกแล้วค้าบบบบ..

..

แล้วไปต่อที่ "ข้าวต้มพิษณุโลก" วัชรพล

จะเรียกว่าไปอุดหนุนน้องแนน ของลิงน้ำตาลก็ไม่ถูก

ละอายแก่ใจจริงๆ

เพราะพวกเราไปตอนที่พุงนั้นเต่งได้ที่

รับได้แค่แอลกอฮอล์เท่านั้น

..

แต่ไม่วายที่เจ้าของร้านส่งอาหารเหนือมาให้ชิม 1 ถ้วย

ช้อน 5 คัน.. ไม่มีคันไหนไม่เลอะแกง

เห็นแก่กินชะมัด..

เลยช่วยอุดหนุนยำมา 2 ชนิดทั้งๆ ที่พุงยังไม่หายเต่ง

ยำหอยแครง ยำแบบใส่น้ำพริกเผา กะยำมะม่วง

แล้วก็เม็ดมะม่วงอบแกล้มน้ำ

..

เมาค่ะเมา

เมามิตรภาพและความร้ากกก..

เอิ๊กกกกก..

..

พี่เสือทัยมาส่ง

อาบน้ำ หัวถึงหมอนฝนโทรมา

คุยกัน.. จนหลับ

 

25-06-2006

ตื่น 7 โมงครึ่ง

จะตื่นทำไมฟะ

งงตัวเองเหมือนกัน

ก็เลยนอนต่อ

ตื่นอีกที 11 กว่าๆ

โทรหาเปียว่าวันนี้เรานัดกันกี่โมง

สรุปว่าบ่าย 2 หรอเนี่ย

โอ้ววว..

ออนไลน์หน่อย

เจอเจ้าปาด

แล้วใครต่อใครก็กระหน่ำโทรหา

วุ้ย.. ไม่ได้การแล้ว

รีบอาบน้ำไปดีกว่า

แอนโทรมาบอกว่าที่สยามฝนตกเอาร่มมาด้วยนะ

อืม.. ร่มหักมาหลายวันแล้ว

..

หักเหมือนเจ้าของร่มคนเก่ากะข้าวใหม่เลย หุหุ

..

เจอกันที่พารากอน

ดู "หนูหิ่น" เพราะเปียอยากู

วันนี้เน้นอัพเดดชีวิตเช่นเดิม..

แอนแพลนว่าจะไปเรียนต่อออสเตรเลีย

อัพเดดความรักของเราทั้งสามคน

สองคนกับแอนมากกว่า

เพราะวันนี้เปียนั่งเป็น professer

วิเคราะห์ความรักจนเกือบยกให้เป็น "loveaholic" คนใหม่

..

หาของกิน

เดินชี้แบบและขนาดน้ำหอม

เพราะสัปดาห์หน้าเปียไปฮ่องกง

อยากได้ของถูก

เปียยืนยันว่าน้ำหอมที่นั่นถูกสุดๆ

ก็เลยชี้ใหญ่เลย..

ชี้จนลืมว่าเวลาควักเงินจากกระเป๋าจะยากขนาดไหน อิอิ

..

kenzo นะเปีย

ไหง.. เราชี้ได้ของแพงง่ะ

หุหุ

แอนไม่ชอบ kenzo

แอนคงเหม็น

เหมือนที่ใหม่เหม็น estee ของแอน

ที่กลิ่นราวกับดอกไม้ผสมธูปวันไหว้ครู

..

แอนเลยไม่อยากได้กลิ่นนี้เลย

เอิ๊กก..

..

ข้ามฝั่งมาสยาม

เดินดูเสื้อแต่ไม่ชอบลาย

เปียได้ต่างหู

แล้วหารองเท้า

เปียได้ไป 2 คู่

ใหม่ได้ 1 คู่

นี่จะซื้อร่มกะเสื้อนะเนี่ย

..

วันนี้เราสรุปกันว่า

จะดู the break up (หรือเปล่าหว่า?) กันอีก

แต่ต้องรอให้เปียกลับจากฮ่องกงก่อน

เพราะเปียขู่เรื่องจะต้องเอาน้ำหอมมาให้

..

สุดสัปดาห์

ได้พักสมองแต่ไม่ได้พักกาย

แต่เอาเถอะ

ได้เจอเพื่อนฝูงพี่น้อง

แค่นี้ก็เหมือนได้เทน้ำออกจากแก้ว

ไปรอรับน้ำรอบใหม่อีก 6 วัน

..

คิดถึงคนรักเก่า.. คิดถึงจริงๆ

คิดถึงคนบางคนที่กำลังเดินผ่านเข้ามา

แต่ไม่รู้จะเดินผ่านออกไปเฉยๆ หรือเปล่า

..

พยายามจะใจเย็นอีกนิด

สงบปากคำอีกหน่อย

นิ่งไว้เยอะ..

แล้วชีวิตจะดีเอง

เพิ่งกลับจากออฟฟิศตอน 6 โมงกว่า

ช่างสนุกกับการทำงานเสียนี่กระไร..

สุขจริงๆ นะ รู้สึกได้เลยว่ามันเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มมาก

ไม่รู้ว่าอะไรทำให้สุข.. รู้แต่ที่เป็นอย่างวันนี้ก็มีความสุขตามอัตภาพ

ของคนที่เข้าสู่สภาพ "ตัวคนเดียว" ได้เดือนเศษ

.

ได้ลืมวันลืมคืนอย่างนี้ โอ้ว..ลั้นลา

เจ้านายที่น่ารักถามว่าแอบอินเลิฟหรือเปล่า

หุหุ ไม่หรอกค่ะ.. แค่งาน ก็แค่ทำงาน

"จริงเหรอ? แต่โทรหากันทุกวันเนี่ยนะ"

งานจริงๆ ค่ะ งาน

. 

เจ้านายที่น่ารักยังให้สมญานาม "นกฮุก"

เป็นของขวัญวันกลับเช้าอย่างนี้

เอิ๊กก..ทำไมต้องนกฮูก

ทำงานเสร็จเช้า เจ้านายที่น่ารักมาส่ง..

แต่เด็ดกว่านั้น

คือจะเลี้ยวเข้าซอยบ้านเขา

แฮ่มมม..!!

ลืมอะไรเยี่ยงนั้นล่ะคุณขา..

.

เขียนถึงเขา

อาการคิดถึงแบบฟีเวอร์เริ่มจางไปบ้างแล้ว

คิดว่างานที่พอกหัวพอกหางเนี่ยช่วยได้เยอะเชียว

ก็.. คิดถึงแทบตลอดเวลา

แต่อารมณ์ร่วมมันเจือจาง

ชีวิตต้องเดินต่อไปไม่ใช่หรือ?

และฉันก็ล้มไม่ได้ซะด้วยสิ

.

เขียนถึงคุณ

คุณไม่โทรมาเลย 2-3 วันแล้ว

ป่วยอยู่จะเป็นไงบ้าง

แอบเป็นห่วงคุณเหมือนกันเพราะรู้สึกว่าคุณทำงานหนักไปนิด

เมื่อวานเลยโทรถามคุณ

สู้ๆ นะคะ

จะบอกว่า ยังไงก็ยืนข้างคุณเสมอค่ะ.

ตอนนี้กำลังถามหัวใจว่ารักใคร

บางทีคำตอบอาจจะเป็นคุณก็ได้

(ถ้าไม่เพราะคุณเดินเข้ามาในชีวิตฉัน

แบบเดียวกับที่เขาเคย..)

.

เขียนถึงเมรีแก๊ง

นัดกันไปดูพลุเมืองทองตั้งแต่วันพฤหัสฯ

เพิ่งรู้ชะตาตัวเองแน่ๆ ว่าไปไม่ได้เอาตอนศุกร์เย็น

โทรหาเจ้าชายกบบอกว่าไปไม่ได้แล้ว

แต่ถ้าพี่ๆ ไปต่อกัน จะตามไปสมทบนะ

(ด้วยความหวัง)

และแล้วเมื่อต้องทำงานจนถึงเช้าวันนี้

และแล้วก็หลับเป็นตายตื่นตอนบ่าย 2 กว่านี่เอง

.

ชีวิตต้องเดินต่อไป จริงไหมหรือไม่จริง?