KaowMai's profileLittle Moo's spacePhotosBlogLists Tools Help

Blog


    July 25

    ซวยซ้ำซ้อน

    สืบเนื่องมาตั้งแต่เมื่อวาน..

    ความซวยยังคงอยู่มิยอมไปไหน

    เอากะมันสิ..

    เมื่อเช้าโทรศัพท์ปลุก ไม่เห็นได้ยิน

    ผีแอบกดหรือเปล่าก็ไม่รู้

    วันนี้ทำงานสาย.. - ซวยที่ 1

    วันนี้ตอนเที่ยงไม่ไดเอท

    ตอนเที่ยงเลยไปกินวุ้นเส้นต้มยำ

    กินเสร็จแล้ว.. เกิดอยากกินลูกชิ้นของคนข้างๆ

    "อยากกินไอ้นี่อ่ะ"

    "เอาดิ"

    จึ้กกกกก!!

    ว้ายยยยย..

    "กรูพูดไม่ทันขาดคำ"

    ไม่มีอะไรค่ะ

    แค่เอาตะเกียบคีบลูกชิ้นแล้วมันคีบไม่ได้

    แค่เอาตะเกียบทิ่มลูกชิ้นหวังจะกินง่าย

    ..

    แค่ทิ่มไม่ได้

    แค่ทิ่มพลาด น้ำซุปกระฉอก

    ตะเกียบไปทาง ลูกชิ้นไปทาง

    สองแก้มเปื้อนไปด้วยน้ำซุปต้มยำที่ผ่านการปรุงมาเรียบร้อย

    พริกเข้าจมูก.. แสบ - ซวยที่ 2

    ..

    ตรวจงานกำลังเสร็จ

    กำลังรวบรวมกระดาษงานกองมหึมา

    "โอ๊ย..."

    "คัตเตอร์บาดหรอ"

    "กระดาษบาด"

    เลือดหยดติ๋งๆ - ซวยที่ 3

    ..

    วันนี้ขอแค่นี้แหละ

    ไม่เอาแล้ว ไม่ไหวแล้วววว..

    พิมพ์ยาก เจ็บนิ้ววววว..

    July 20

    choice

    คนเราอาจมีทางเลือกได้มากกว่าหนึ่งทาง
    นั่นเป็นข้อได้เปรียบถ้าหากเทียบกับคนที่ไม่มีทางเลือก
    .
    บางครั้ง บางเรื่อง บางเวลา
    ทางเลือกที่มีมากมาย
    กลับทำให้คนเป็นทุกข์มากกว่าความรู้สึกโชคดี
    .
    แต่เคยไหม..
    ที่ทางเลือกที่มี ไม่ดีซักทาง
    แต่เราต้องเลือก !
    .
    แล้วเคยไหม..
    ที่มีใครยื่นข้อเสนอให้เราเลือก
    ไม่ว่าเราจะเลือกหรือไม่เลือก
    ผลลัพธ์ก็ออกมาแบบเดียวกัน
    .
    แม้แต่บางครั้งที่ทางเลือกดีๆ มากมาย
    เรากลับเลือกไม่ได้
    เพียงแค่อยากได้ทั้งหมด
    หรือเพียงแค่ รักพี่เสียดายน้อง
     
    .
    Sometime Choices make me crazy.
    More choices may write and change my life.
    sometime i must choose the choice
    whatever i feel.
     
     
     
    July 07

    ยิ่งสูง.. ยิ่งหนาว

    ช่วงเวลาของคนใกล้ตายกำลังคืบคลานเข้ามาอีกแล้ว
    เมื่อได้รู้ว่า มีเวลาทำหนังสือ 1 เล่ม 400 กว่าหน้าให้จบภายใน 2 สัปดาห์
    ..
    ปลงไม่ตกแล้ว..
    บางทีชีวิตก็หนักหนาเกินไปจริงๆ
    ..
    ทุกคนมีฝัน มีมุมส่วนตัว มีพื้นที่ส่วนตัว
    จะมากจะน้อยก็แล้วแต่สภาวะของแต่ละคน
    ก็คนเราเกิดมาไม่เหมือนกันแม้กระทั่งเป็นฝาแฝดกัน
    ฉะนั้น.. เราจะคิดว่าทำไมคนอื่นไม่เป็นเหมือนเรามันไม่ได้
    ..
    ความฝันใคร ใครก็อยากจะสร้างฝัน
    ฝันก้อนเล็ก ก้อนใหญ่ มันก็แล้วแต่ศักยภาพที่จะฝัน
    แต่กระบวนการสานฝัน บางครั้งนอกจากอุดมการณ์แล้ว
    สื่อกลางการแลกเปลี่ยนอย่างเงินก็สำคัญไม่แพ้กัน
    เราจึงได้เห็นคนรวยสร้างฝันเสร็จกันมากมาย
    ในขณะที่คนบางคนอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิต
    เพื่อสร้างฝันได้แค่อย่างเดียว
    ..
    มีตัวเองมีฝันแล้วจะสร้างฝันให้เป็นจริง
    ต้องไม่ลืมว่า.. ไม่ว่าความฝันของตัวเองจะยิ่งใหญ่แค่ไหน
    แต่อย่าให้ใหญ่คับฟ้า ขนาดที่ไปบดบังความฝันของคนรอบข้าง
    ในเมื่อความจริงคือสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
    ความจริงอาจจะคล้ายกับสิ่งที่หมายมั่นปั้นมือเอาไว้
    ความจริงอาจจะต่างกันลืบกับสิ่งที่แอบหวัง
    ตราบใดที่ไม่สามารถสร้างความฝันด้วยตัวเองได้ลำพัง
    ตราบนั้นก็ต้องเข้าใจกฎบางข้อของโลกบ้าง
    อย่างเช่น เราไม่สามารถบังคับคนอื่นให้เป็นไปตามใจเราได้
    เราอาจจะสร้างสิ่งใดสิ่งหนึ่งสำเร็จเพียงคนเดียว
    แต่ก็ต้องแลกกับการใช้เวลาที่เพิ่มมากขึ้น
    ไม่ใช่แค่เพียงหนึ่งหรือสองเท่าตัว..
    ต้องแลกกับการเดียวดาย ไม่มีมิตรแท้อยู่เคียงข้าง
    ..
    กฎที่สำคัญของโลกอย่างหนึ่งที่ลืมไม่ได้นั่นก็คือ
    "ยิ่งสูง ยิ่งหนาว" ยิ่งถ้าหากใช้วิธีปีนหัวคนอื่นขึ้นไปบนที่สูง
    นอกจากเหน็บหนาวแล้วอาจจะต้องสลับกับความรู้สึกร่อนรุ่ม
    เหมือนมีไฟมาสุมอกให้ทนทุกข์ทรมาน
    ..
    แต่คนชั่ว และคนเห็นแก่ตัว
    บางทีดูเหมือนว่า ร่างกายและจิตใจของพวกเขา
    สร้างมาพร้อมที่ผลิตและสานต่อสิ่งเลวร้ายเหล่านี้เลยทีเดียว
    ..
     
    บันทึกที่เก็บกด : เมื่อวานเน็ตหมด อดออนไลน์
    ชีวิตประจำวันก็ยังน่าเบื่อเหมือนเดิม เบื่อที่ยิ่งใหญ่
    ก็คือเบื่อคน เมื่อคืนนอนดูเป็นต่ออยู่ดีๆ ตื่นมาอีกที
    เป็นต่อหายไปไหนหมดหว่า..
     
    ชีวิตวันนี้ก็ยังเป็นแค่คนธรรมดา
    หิวก็กิน ง่วงก็นอน
    บางทียังแอบคิดถึงคนรักเก่า เอิ๊กกกก..
    July 05

    กฎของการอยู่ร่วมกัน

    การอยู่ร่วมกันมันต้องแบ่งปัน
    มันต้องรู้จัก "ให้" ก่อนที่จะ "รับ"
    อยากได้ดอกไม้ก็ต้องรู้จักยื่นดอกไม้
    ก็แค่นั้น
    .
    มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเลือกรับตลอดเวลา
    โดยไม่ยอมเสียไปบ้าง
    โลกนี้เป็นโลกของการแลกเปลี่ยน
    ไม่ว่าการแลกนั้นจะได้มาซึ่งผลกำไรหรือขาดทุน
    ยังไงก็ต้องแลก
    .
    อย่ามองแค่ความต้องการของตัวเอง
    แล้วละเลยความรู้สึกของคนอื่น
    ขึ้นชื่อว่า "คน" ด้วยกัน ก็ย่อมจะมีความรู้สึกเหมือนกัน
    อย่ามองคนอื่นด้อยค่า..
    แล้วประเมินค่าตัวเองให้สูงลิบลิ่ว
    เพราะกฎอีกข้อหนึ่งที่ลืมไม่ได้ก็คือ
    ยิ่งสูงยิ่งหนาว..
    ถ้าไม่อยากหนาวคนเดียวก็ต้องรู้จักให้
    รู้จักใส่ใจคนอื่นบ้าง
    ไม่ต้องมาก แค่พอสวยงาม
    เพราะอะไรที่มากไปมันก็ไม่ดี
    น้อยไปก็ขาดแคลน
    .
    การอยู่ร่วมกันต้องมีกฎ
    กฎมีไว้ให้ปฏิบัติ ไม่ใช่ให้ฝืน
    ถ้าผิดกฎก็มีความผิด
    แต่ถ้ารับกฎทีมีอยู่ให้ได้
    ก็ควรเลือกที่จะเดินออกไป
    ไปอยู่ที่ที่ควรอยู่ แบบนี้ไม่ผิด
    .
    เรียนรู้ที่จะรัก
    เรียนรู้ที่จะเจ็บปวด
    และเรียนรู้ที่จะตอบแทน
    .
    ปล. 3 บรรทัดสุดท้าย
    เป็นกฎที่ข้าพเจ้าพึงคิด
    และปฏิบัติเสมอมา
    July 03

    เธอ..

    แค่นึกถึงเพลงนี้
    โดยเฉพาะท่อนสีม่วง..ค่ะ

     
    ไม่มีสิ่งไหน - ทราย อัลบั้ม Ztudiotomo

    ใจที่มี เข็ดกับวันและคืน
    เพราะรักที่ไม่ยั่งยืน ทำความเชื่อมั่นทลาย

    นานเหลือเกิน ฝุ่นเกาะเต็มทั้งใจ
    มันโทรมเสียเกินแก้ไข ข้างในสร้างแรงต้านทาน 

    แต่เธอ.. เธอมาทำให้ปั่นป่วน
    ทำให้ใจฉันเรรวน กับทุกอย่างที่รวมเป็นเธอ
    เธอ.. เธอมีอะไรที่แตกต่าง
    ทำให้แรงต้านทานสั่น สั่นสะท้านเพราะเธอ
     


    ไม่มีสิ่งไหนต้านอยู่หรอกความรัก
    แม้ใจปิดแน่นหนาเท่าไรก็หายไป
    เป็นไปได้ไหมว่าเป็นปาฏิหารย์
    เธอเปิดใจให้ฉัน และมันเกิดขึ้นจริง... จริงที่ฉันรักเธอ

    ใจที่มี ซึ่งเกือบเคยไม่มี
    ยืนยันเรื่องเดียวตอนนี้คือยอมพร้อมวางให้เธอ
    นานเหลือเกิน อยากแค่เพียงพบเจอ
    พบคำสัญญาจากเธอ ว่าจะไม่ทำร้ายใจ