การได้มาเจอหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตที่ทั้งทีและร้าย
บางทีมันก็สอนเราได้เยอะ

กับบางคนที่ค่อยเขยิบจากห่างๆ มาเป็นคนใกล้ชิด
รู้จักกันมากขึ้น รักมากขึ้น และบางครั้งอาจจะมีเสียใจมากขึ้นด้วย

แต่สิ่งเหล่านี้ มันมีอยู่จริง

 

พี่ๆ ขมิ้นเมรี : ความมหัศจรรย์ที่เปลี่ยนแปลงแค่ไหน อย่างไร
สิ่งหนึ่งที่เพิ่มขึ้นตลอดเวลานั่นคือความรู้สึก "ผูกพัน" และ "รัก"

สัปดาห์ที่ผ่านมา เริ่มมีความคิดแปลกๆ เกิดขึ้นกับตัวเอง เป็นต้นว่า..
(พวก) เราเจอกันช้าไป (ไหม?)
เวลา (ที่มีความสุข) มันไม่คอยท่า หัวเราะได้หน่อยเดียวก็หมดอีกวันแล้ว
และยังรู้สึกว่า.. เวลาของเราเหลือน้อยจัง
ก็แรกที่เจอกันปาเข้าไปครึ่งชีวิต ค่อนชีวิตเข้าไปเสียแล้ว

ทีนี้อาการคิดมากตามมา..
ระหว่าง (พวก) เรา ดีต่อกันมากพอไหม?
หลายครั้งที่รู้สึกว่าตัวเองดีไม่พอกับคนอื่น ความคิดนี้เน่า แต่ก็คิด

(พวก) เรามาจากคนละทิศละทาง
อาศัยแค่สายโทรศัพท์ที่พ่วงโมเด็มเข้ากับคอมพิวเตอร์มาเจอกันแค่นั้น
แต่วันนี้ มันไม่ใช่แค่เทคโนโลยี แต่มันคือใจที่ซื้อใจกันมา
มีทั้งโปรโมชั่น ลด แลก แจก แถม และสะสมแต้มด้วย

ด้วยความงกส่วนตัว.. จึงรู้สึกเสมอว่า ถ้าเริ่มทำแต้มนานกว่านี้
ยอดคงทะลุ แลกของสะสมได้มากกว่านี้..

 

วันนี้.. พื้นที่ส่วนหนึ่งในชีวิตถูกแบ่งให้กับความเป็น "พวกเรา"
จะว่าเป็นโลกอีกหนึ่งใบก็คงไม่ผิดนัก เป็นโลกใบรองที่โตเกือบจะเท่าโลกใบหลักเสียแล้ว
โลกอีกใบที่ติดตามเราไปทุกที่ ทั่วโลก ทั้งหลับ ทั้งตื่น ทั้งตอนที่มีความสุขหรือตอนที่เสียใจ
นี่เป็นอีกโจทย์ที่ฟุ้งซ่านว่า.. รักษาโลกใบนี้อย่างไรให้อยู่นานๆ
แล้วที่รู้สึก ที่ผูกพันกันอยู่ตอนนี้ มันจะมากเกินไปไหม?
แล้วแค่ไหนถึงจะพอดี เอาแค่ไม่ให้มิตรภาพหล่นหาย

พี่กบ : มหัศจรรย์หมายเลข 42
พี่กบเป็นสิ่งมหัศจรรย์อันดับต้นๆ ในชีวิตที่ได้เจอ
เป็นคนที่ชีวิตอินังขังขอบ ทุกอย่างต้องเป็นระเบียบ เรียงลำดับ แยกประเภท และต้องควบคุมได้
เป้นคนที่มีตารางในการดำเนินชีวิตของตัวเอง เพื่อให้ตัวเองแหกคอกเองได้อย่างหน้าชื่นตาบาน

 

พี่กบเป็นคนที่มีสองขั้วในตัวเอง.. สองขั้วที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง
กับบางเรื่องในกระบวนการคิดและตัดสินใจ พี่กบทำได้ดีพอๆ กับการอาละวาดในวันที่ไร้เหตุผล
เป็นคนใจเย็นที่ใจร้อนที่สุด
เป็นคนนิ่งที่อารมณ์แปรปรวนได้อย่างร้ายกาจ
เป็นคนดุที่ออดอ้อนคนรอบข้างได้อย่างสนุกสนาน
ฯลฯ

 

กับหลายสิ่งที่ได้เจอ บอกได้คำเดียว มหัศจรรย์

 

พี่นก : มหัศจรรย์หมายเลข 37
พี่นกเป็นคนที่มีเซอร์ไพรส์กับทุกคนมากที่สุด
ภาพความนิ่ง เยือกเย็น สยบทุกอย่าง
เริ่มส่อเค้าความจริงเมื่อหลายสิ่งเริ่ม "แตก" และ "หัก"
พี่นกรอบรู้ เป็นเอนไซโคพิเดียกับทุกคน
และมีความเป็น "แม่" อย่างสูงในการดูแล "ลูกนก" อย่างพวกเรา

 

พี่นกเป็นคนที่ยืดยกยอมรับ และกล้าพูดความจริงกับสิ่งที่ตรงกับใจ
รักก็คือรัก ผิดก็คือผิด กล้าบอกรัก และกล้าขอโทษ

ถึงบางครั้งต่อมจะแตกและรั่วไปบ้าง
แต่นี่คือเสน่ห์ที่หาไม่ได้จากที่ไหนอีกแล้ว

 

พี่ทัย : มหัศจรรย์หมายเลข 33
ผู้หญิงที่ดูนิ่ง หยิ่ง และเฉย พกความมาดแมนดุดันภายใต้สีชมพู
แม้จะยืนยันว่าไม่ได้ชอบสีชมพู แต่ตราบใดที่เสือร้อง "เมี้ยว"

เราก็ยังถือเอาว่าเธอเป็นเสือคิตตี้ สีชมพู แอบซ่อนความหวานเอาไว้ในซอกหูนั่นแหละ
ถึงบางทีพี่ทัยอาจจะงงบ้าง สับสนบ้าง รู้บ้าง ไม่รู้บ้าง หรือรุ้แล้วทำเป็นไม่รู้ก็บ่อย
แต่หลายครั้งพี่ทัยมีวิธีคิดอย่างฉลาดในการแก้ปัญหา
มีวิธีมองโลกแบบกลับหลัง กลับด้าน หรือโก้งโค้งมองโลก ทำให้เห็นโลกในมุมที่ต่าง

 

พี่ทัยเป็นผู้หญิงพันธุ์อึด.. ที่ซ่อนความละมุนเอาไว้ข้างใน
กว่าจะเผยความหวานออกมาก็ใช้เวลาหลายปี

แต่ถึงจะงง หรือจะก่ง ก๊ง แต่สำหรับพวกเราแล้ว
พี่ทัยก็เป็นผู้หญิงที่ "หัวใจสวย" ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเหมือนกัน

 

ถึงจะดุบ้าง บางทีก็บ้า บางทีก็หวาน และดื้อตาใส
เสน่ห์เพี้ยนๆ แบบไร้สำเนา คงเหลือเพียงต้นฉบับคนเดียวในโลกนี้..
แต่เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอมเด็ดขาด

 

 

กับช่วงเวลานึงในการรู้จักและใช้เวลาร่วมกัน
ยังไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกว่า "รักน้อยลง" เลย นอกจากเพิ่ม เพิ่ม และเพิ่ม
เพิ่มจนออกจะนึกกังวล หาเรื่องทุกข์ใจเกินกว่าเหตุถึงความเปลี่ยนแปลงตามจังหวะชีวิต
ทั้งๆ ที่รู้ว่าที่จริงชีวิตของใครของมัน และคงมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ถ้าขาดใครไปคนใดคนหนึ่ง
แต่ก็ไม่อยากให้ขาดหายใจ แต่ก็ไม่รู้จะอยู่ (อย่างขาดๆ ) อย่างไร ถ้าไม่มีกันและกันอย่างวันนี้

โลกของเราไม่ใช่โลกสมมติ ทุกคนจับต้องได้ และมีอยู่จริง

อะไรที่ขาดไปบ้าง ให้ลองนึกว่า ความโหยหา ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง
อะไรที่เกินไปบ้าง ก็เปลี่ยนความคิดเป็นว่า

การมีคนให้ "รำคาญ" ดีกว่าดีใจแล้วไม่รู้จะเล่าใคร
หรือ "เสียใจ" แล้วไม่รู้จะอุ่นใจกับใคร

 

เมื่อโกรธก็โกรธ อึดอัดก็เดินเลี่ยง
หิวก็กิน ง่วงก็นอน คิดถึงก็มาหา
รักแล้วก็บอก.. ผิดก็ขอโทษ

รักแล้วต้อง (ช่วยกัน) ทะนุถนอมรักษา
หัวใจแค่ก้อนเนื้อบางๆ ดูแลเอาใจใส่กับบ้างพอให้แข็งแรง (ไม่ต้องถึงขนาดเสริมใยเหล็ก)
สิ่งที่จะพยุงชีวิตผิดรุปแบบให้เดินไปด้วยกันได้คือ ความรัก ความเชื่อใจ
เข้าใจ และยอมรับในสิ่งที่แต่ละคนเป็น

แม้ความ "โดดเดี่ยว" จะเต็มไปด้วย "อิสระ" แค่ไหน ก็ไม่พิสมัยจะจมกับมัน
อย่างไรเสียก็เลือกที่จะมี พวกพี่ ตลอดเวลาดีกว่ามากมายก่ายกองมหาศาล!!